Noc Kupały – jedno z głównych świat ludowych Słowian wschodnich obchodzone w dniu przesilenia letniego. Tradycja świętowania w Polsce Nocy Kupały nie jest już dzisiaj masowo kultywowana i została zapomniana. Przypomnienie tej szczególnej daty w kalendarzu naszych przodków przez zielonogórskie Stowarzyszenie Przyjaciół Białorusi „Nowa Białoruś” odbyło się 21 czerwca w malowniczym parku książęcym w Zatoniu. Organizatorzy zadbali o to, by uczestnicy mogli poczuć klimat tych dawnych czasów. Był ogień z ogniska woda z rzeki Racula, do której puszczono wianki a także poszukiwanie kwiatu paproci. Oraz kwiaty polne z których pleciono wianki tak ochoczo tego dnia noszone przez panie-dawniej to dziewczęta na wydaniu plotły wianki jako symbol panieństwa. To wszystko wywodzące się z tradycji pogańskich miało symbolizować urodzaj, dobrobyt, płodność i miłość oraz szczęście. Noc Kupały to festiwal miłości co było widać pomiędzy bawiącymi się radośnie Białorusinami Ukraińcami i Polakami. Dla naszych przodków przesilenie letnie było szczególne, służyło zbieraniu magicznych roślin, rytuałom przyciągającym miłość, tańcom w kobiecym kręgu oraz śpiewom – a tych tego dnia było wiele. Tego dnia o ucztę duchową zadbały zespoły ludowe: Zespół Śpiewu Białego MOKOSZ, Zespół Towarzystwa Miłośników Polesia i Białkowa, Chór Wolnych Białorusinów z Warszawy oraz Zespół Ukraiński TERENOWA RÓŻA. Unoszący się przepiękny folklorystyczny śpiew był nagradzany rześkimi oklaskami. Program świętowania wypełniły też: warsztaty plecenia wianków, ognisko z pieczoną kiełbaską oraz degustacja regionalnych potraw, zwłaszcza pewnego regionalnego płynu, którego nie będę lokował. Za sprawą zielonogórskiego Stowarzyszenia „NOWA BIAŁORUŚ’ przypomniano nam jedną z tradycji słowiańskich abyśmy mogli docenić siłę płynącą ze zgody i miłości. A tego dnia było widać jej dużo pomiędzy Białorusinami i Ukraińcami naszymi siostrami i braćmi. Na dowód czego było wspólne posadzenie przez Białorusinkę i Ukrainkę genetyczną kopię dębu szypułkowego. Noc Kupały w Zatoniu w otoczeniu piękna przyrody była wydarzeniem, które na długo pozostanie w pamięci uczestników. To doskonały przykład tego, jak można łączyć tradycję z nowoczesnością, tworząc coś wartościowego i przyciągającego ludzi różnych narodowości.
