Rada do spraw Polityki Senioralnej – kolejny raz teoria zamiast doświadczenia?
10.09.2026
Na 24 członków tej Rady zaledwie 5 osób to przedstawiciele organizacji senioralnych. Pozostałe 19 osób to przedstawiciele innych środowisk – ekspertów, urzędników, naukowców czy instytucji. I po raz kolejny pojawia się pytanie: czy o polityce senioralnej można skutecznie decydować bez odpowiedniego udziału samych seniorów i ich organizacji? Przecież Rada do spraw Polityki Senioralnej ma opiniować i rekomendować między innymi rozwiązania oraz akty prawne dotyczące dobrostanu osób starszych. A dobrostanu seniorów nie da się poznać wyłącznie z dokumentów, statystyk, opracowań czy konferencji. Trzeba znać codzienne problemy ludzi starszych – ich potrzeby, bariery, oczekiwania i realia życia. Jeżeli w 24-osobowym składzie mamy 19 osób patrzących na politykę senioralną przede wszystkim z perspektywy zawodowej lub eksperckiej, a tylko 5 osób, które na co dzień działają w organizacjach senioralnych, to trudno nie mieć wątpliwości, czy głos środowiska seniorów będzie rzeczywiście słyszalny. Bo seniorzy nie potrzebują kolejnego ciała, które będzie mówiło o nich, lecz takiego, które będzie przede wszystkim słuchało ich samych. Obawiam się, że kolejna rada może stać się miejscem, w którym zamiast skutecznie spajać i przekuwać w konkretne rozwiązania wnioski płynące z organizacji senioralnych, będziemy przede wszystkim dyskutować o seniorach ponad ich głowami. Niepokój budzi również dotychczasowa działalność pani pełnomocnik. Trudno wskazać spektakularne sukcesy na tym stanowisku. Były zapowiedzi, były projekty, były terminy – ale nie wszystkie zostały skutecznie zrealizowane. Falstartów i niedowiezionych projektów było już wystarczająco dużo.
Mimo tych zastrzeżeń pozostaje nadzieja, że tych pięciu przedstawicieli organizacji senioralnych zrobi w Radzie wszystko, co będzie możliwe, aby głos polskich seniorów nie został sprowadzony do roli statysty w protokole. Bo polityka senioralna tworzona bez rzeczywistego udziału seniorów może być poprawna na papierze, ale niekoniecznie odpowiadać na problemy ludzi, dla których powinna być tworzona. Seniorzy potrzebują nie kolejnych deklaracji, lecz konkretnych rozwiązań, które poprawią ich codzienne życie.
